Afdeling Doesburg
Dhr. H.W. Lensink (Henk)
E: hwlensink@gmail.com

Voltooid Leven 75+

Inleiding
In 2017 was de discussie over voltooide levens een gevoelig onderwerp bij de kabinetsformatie. Initiatiefneemster mevrouw Dijkstra (D66) diende namelijk toen nog vóór de formatie een wetsvoorstel in voor legalisering van hulp bij zelfdoding bij mensen vanaf de leeftijd van 75 jaar. Vorig jaar zomer startte een onderzoek naar de omvang en omstandigheden van de groep mensen met een doodswens, omdat zij hun hun leven voltooid achten. Maar nu, nog voordat de onderzoeksresultaten bekend zijn, barst de campagne al los.
‘Een goede dood’
Nergens ter wereld is het ‘euthanasiasme’ zo groot als in Nederland. Hoewel de wet euthanasie mogelijk maakt bij ondraaglijk, uitzichtloos lijden op medische grondslag en bij een opeenstapeling van ouderdomsklachten, is het kennelijk nog niet genoeg. Lobbygroepen bepleiten dat ook aan gezonde ouderen -die hun leven voltooid achten- op maatschappelijke grondslag (die van eenzaamheid, sociale druk en gebrek aan voldoende zorg) van staatswege hulp bij zelfdoding moet worden geboden. Dit voorstel getuigt niet van barmhartigheid, maar van een dreigend moreel verval van maatschappij en staat.
Waardigheid
Het wetsvoorstel laat zien hoe verblindend de ideologie van zelfbeschikking kan zijn. Werkelijke autonomie en zelfbeschikking zijn namelijk illusies. Want mensen zijn gevoelig voor externe invloeden. Ons denken, voelen en gedrag worden in hoge mate door onze omgeving bepaald. Het collectieve beeld van de samenleving over ouderen beïnvloedt ook weer het zelfbeeld van ouderen zelf. Daarnaast is het belangrijk te beseffen dat waardigheid aan het menszijn is verbonden en niet afhankelijk is van ziekte, gezondheid of kwaliteit van leven. Aan dit punt, de eerbied voor de waardigheid, naar christelijk besef door God aan ieder mens gegeven, wordt volstrekt geen recht gedaan.
Beschermen
Het wetsvoorstel van D66 vraagt de Nederlandse staat om hulp bij zelfdoding van 75-plussers te faciliteren. Maar van oudsher stellen staten regels op, juist ter bescherming van de levens van hun burgers. De Nederlandse staat is gebonden aan diverse mensenrechtenverdragen. Deze verdragen zijn gebaseerd op het beginsel van de menselijke waardigheid en het beschermen van kwetsbare personen in onze samenleving. In de huidige samenleving dienen we ons te realiseren dat alle burgers wezenlijke aandacht en zorg moeten krijgen.
Beschikkingsvrijheid
De overheid hecht veel waarde aan vrije individuele zelfbeschikking. Vrijheid is een groot goed, maar dat is altijd vrijheid zoals een mens gegeven is: in verbondenheid met en in verantwoordelijkheid voor anderen. Een benadering vanuit het perspectief van zelfbeschikking is eenzijdig en theoretisch. De waarde van de vrijheid is altijd verbonden met de sociale waarde van ‘elkaar zijn toevertrouwd als mens’ en ‘in verantwoording aan elkaar en onze schepper’. We hebben met elkaar de opdracht om samen een lang leven op een zinvolle wijze te kunnen leven, ook met de beperkingen die nu eenmaal min of meer altijd aan het bestaan meegegeven worden. Nieuwe wetgeving dringt het idee op van overbodig of nutteloos of tot last van anderen zijn. De verheerlijking van het zelfgekozen levenseinde kan leiden tot een grote druk op mensen.
Inspanning
Laten we ons inspannen voor een zorgende en liefdevolle samenleving, waarin we mensen sociaal tegemoet treden, zieken verzorgen, verdrietigen troosten, eenzamen bezoeken en ook de laatste vragen van leven – te weten dood, afscheid en verwachting – niet uit de weg gaan. Dat is immers onze gezamenlijke opdracht.

<< Vorige pagina