BESPIEGELINGEN

24 apr 2024 Alkmaar-Heiloo

Aan U behoort, o Heer der heren de aarde met haar wel en wee, de steile bergen, koele meren, het vaste land, d’ onzekere zee.
Van U getuigen dag en nacht. Gij hebt ze heerlijk voortgebracht.
Elke lente opnieuw komt het als een verrassing: de uitbundigheid waarmee alles uitloopt, de natuur die haast uit z’n voegen barst. Een explosie van kleuren en geuren, van bladeren, bloesems en bloemen. Een wonder in mijn ogen, telkens weer, en steeds meer en meer. Een wonder van groeikracht, soms tegen de verdrukking in, een wonder van schoonheid tussen asfalt en beton, een wonder van veerkracht ook. En vooral een wonder van nieuw leven.
Gij roept het jonge leven wakker, een tuin bloeit rond het open graf.
Er ruisen halmen op de akker waar zich het zaad verloren gaf.
En vele korrels vormen saam een kostbaar brood in uwe naam.
Een wonder van nieuw leven, zo ervaar ik het dagelijks als ik wandel door de Oudorperhout, waar je in deze weken ogen en oren tekort komt. Luid en duidelijk laten ze van zich horen: ganzen en eenden, waterhoentjes, meerkoeten en zwanen, kieviten, grutto’s en scholeksters, maar ook meeuwen en kraaien, alles gakt en snatert, roept en krijst om het hardst .…. ‘We zijn er nog!’… of …. ‘We zijn er weer!’ En niet alleen laten ze zich horen, ze laten zich ook zien in al hun verenpracht, lopend, vliegend, zwemmend, glijdend, rennend over het water. Ganzen met hun pulletjes, kieviten met hun kuikentjes, een zwaan die broedt langs de Munnikenweg, een reiger die staat te vissen, een verdwaalde aalscholver.
Gij hebt de bloemen op de velden met koninklijke pracht bekleed.
De zorgeloze vogels melden dat Gij uw schepping niet vergeet.
’t Is alles een gelijkenis van meer dan aards geheimenis.
Weet je wat ik zo bijzonder vind? Dat de lente ons niet alleen veel vreugde geeft, maar dat ze ons ook leert, telkens opnieuw, om te kijken met de ogen van een kind, om te zien met nieuwe ogen, met ogen vol verwondering. En juist in of na een periode van donkerheid of onzekerheid, van machteloosheid of verdriet, kan het zo troostend en bemoedigend zijn om iets te mogen ervaren van nieuw leven, iets te mogen voelen van bloei en van veerkracht. In de natuur om ons heen, maar ook in de ontmoeting met mensen, in een woord, een gebaar, een vraag of een uitnodiging. Of in een lied, zoals in het hierbij door mij gekozen lied 978 De aarde is des Heren met woorden van de dichter Jan Wit.
Laat dan mijn hart U toebehoren en laat mij door de wereld gaan
met open ogen, open oren om al uw tekens te verstaan.
Dan is het aardse leven goed omdat de hemel mij begroet.
En juist dát, durven kijken met nieuwe ogen, met ogen van verwondering, maakt ons open en ontvankelijk voor het grote wonder van Gods liefde. Gods liefde die niet alleen heel de schepping omvat maar die ons mensen meeneemt op de weg van zijn liefde. Nog maar pasgeleden mochten we Pasen vieren, als het feest van de hoop en van het nieuwe leven. Het nieuwe leven dat in Jezus’ liefde al begonnen is, ook als het soms nog heel donker lijkt. Immers: een tuin bloeit rond het open graf. Het is Pasen geweest en nu zijn we op weg naar Pinksteren, het feest van de Geest, Gods Geest van Liefde, die met zijn adem ons leven inblaast, nieuw leven.
Ik wens u een mooi voorjaar en gezegende Pinksterdagen.                                                                                                                                                     

        Fokje van Roekel

Praat mee en word lid!

De PCOB behartigt uw belangen als senior. En inspireert u om mee te denken over de toekomst. Of het nu gaat om zorg, welzijn of wonen, inkomen of pensioen.

Lid worden