BESPIEGELINGEN

1 nov 2023 Alkmaar-Heiloo

Over koeien en beren, Palestijnen en Israëli’s
En weer is er een oorlog! Nu in het voormalige Palestina, verdeeld in de staat Israël en de Palestijnse gebieden. Vreselijke beelden bereiken ons. En alom worden er allerlei meningen gehoord. ”Het is een godsdienstoorlog! Terrorisme! Zelf antisemitisme”!
Mijn vraagtekens hierbij zal ik u besparen. Alleen een paar kanttekeningen en bespiegelingen.
Op brede schaal wordt opgeroepen tot steun aan de staat Israël. Vlaggen van Israël en een enkele Palestijnse vlag worden uitgestoken. Het motief daarachter is duidelijk: de Shoah (meestal Holocaust genoemd), de vernietiging van ruim 5 miljoen Joden, heeft alles beslissend beïnvloed. Het onnoemelijke leed de Joodse mensheid aangedaan dwong tot zoeken naar een veiligheid die in Europa kennelijk niet gewaarborgd was. Maar toch is daar niet alles mee gezegd. De Arabische wereld heeft part noch deel aan die Holocaust, en de Palestijnen al helemaal niet. De Holocaust is iets wat alleen Europa te verwijten valt. Zeker: vooral nazi-Duitsland. Maar toch Europa! En de Palestijnen zijn de dupe van wat die holocaust teweeggebracht heeft.
Een vroegere, veel oudere vriend, Daan van der Meulen, oud-gezant in Arabië en Palestina, vertelde me ooit dat veel bekenden van hem, Palestijnen die geslachten lang daar gewoond hebben, verdreven werden en moesten vluchten.
Twee idealen staan meer dan een eeuw tegenover elkaar. Enerzijds het ideaal van de vestiging van een Joodse staat. Anderzijds de Palestijnse behoefte aan een eigen land. Op een felle wijze vertegenwoordigt Hamas nu het ideaal van een Palestijnse staat. En die idealen botsen nu heel heftig.
Een belangrijke joodse denker, Martin Buber (1878-1965)
verzette zich tegen de vestiging van een Joodse staat en tegen het nationalistische daarin. Voor hem was de dialoog de vruchtbaarste omgangsvorm. In zijn boek ”ich und du” (ik en gij, 1923) komt dat tot uiting. In deze tijd van haat en verdriet lijkt dat een onwerkelijk streven. Maar bommen, raketten en dergelijke moeten toch uiteindelijk op een ’dood’lopende weg uitkomen.
Onwillekeurig denk ik aan woorden van de profeet Jesaja, geen zweverige of mystieke beelden, maar verbonden met de realiteit. Woorden die ontstaan zijn op vrijwel de zelfde plek waar nu de strijd is. We vinden die in Jesaja 11 vers 6 tot en met vers 9. Ze gaan over het rijk van de vrede, niet in een verre toekomst maar nu en altijd. ”De koe en de berin zullen samenwonen. De wolf en het lam gaan met elkaar om als vrienden.”
Waarom dieren (met respect voor ieders eigenheid) wel, en mensen niet?

Dirk Firet.

Praat mee en word lid!

De PCOB behartigt uw belangen als senior. En inspireert u om mee te denken over de toekomst. Of het nu gaat om zorg, welzijn of wonen, inkomen of pensioen.

Lid worden